Pobyt w Paryżu (1962/3) zaowocował wprowadzeniem kolejnych surowców – koronek, drobnych przedmiotów jak karty do gry, fragmenty zabawek, rybie łuski.

Lata 1970–1979 W późniejszym okresie swojej pracy aktywności artystycznej (lata 70.) zwracała się w stronę figuratywności, kopiując urzędowe blankiety w powiększonej skali- „jej sztuka staje się zapisem biurokratycznej rzeczywistości komunikatów, druków, akt i ostrzeżeń, łącząc idee konceptualizmu z językiem pop-artu.

Lata 1980–2000 Lata 80. przynoszą artystce powrót do estetyki sprzed 20 lat, i przy niej zostaje też przez następne dwudziestolecie; w pracach z lat 90. natomiast pojawia się nowy materiał: dżins, wprowadzający duże urozmaicenie kolorystyki jej malarstwa. Fascynacja nowym surowcem nie oznaczała bynajmniej końca epoki ulubionego materiału artystki- przedmiotów dotkniętych działaniem czasu.

Ważniejsze wystawy indywidualne 1970 – Galeria Rytm, Nowa Huta 1972 – Galeria BWA, Kraków 1974 – Galeria M, Nowa Huta 1975 – Galeria DESA Pawilon, Nowa Huta 1977 – Galeria Studio, Warszawa 1991 – Galeria Zderzak, Kraków 1993 – Galeria Zderzak, Kraków 1993 – Galeria Sztuki Współczesnej, Sandomierz 1994 – Galeria Polony, Poznań 1996 – Galeria Wieża Ratuszowa, Kraków 2013 – Galeria Zderzak, Kraków