W kampanii lat 1812-1814 zasłużył się zdobyciem Warszawy (wraz z Michaiłem Miłoradowiczem), twierdzy jasnogórskiej i udanymi operacjami przeciw armii Księstwa Warszawskiego. Po bitwie nad Kaczawą, w której udanie dowodził korpusem, został awansowany na stopień generała piechoty. Dowodził w bitwie pod Brienne. 19 marca 1814 został wyznaczony generał-gubernatorem Paryża.
22 sierpnia 1826 został awansowany do stopnia feldmarszałka. Za zasługi w tłumieniu powstania listopadowego otrzymał tytuł książęcy. Był odznaczony Orderem św. Andrzeja, Orderem św. Aleksandra Newskiego, Orderem św. Jerzego II i IV klasy, Orderem św. Anny I klasy, Orderem św. Włodzimierza I, II i IV klasy, pruskim Orderem Orła Czarnego i Orła Czerwonego, austriackim Orderem Marii Teresy i św. Stefana, francuskim Orderem św. Ludwika I klasy.
Zmarł w Kijowie i tam też został pochowany.
Przypisy