Interpretacje Płyta rozpoczyna się prowokacyjnym zabiegiem polegającym na zderzeniu tekstu kołysanki z ostrym, niespokojnym wykonaniem, które zaprzecza przekazowi werbalnemu. „Śpij aniele mój” jest w związku z tym określana jako antykołysanka. Prawie wszystkie utwory są interpretowane jako pochwała lub próba uzyskania niezależności oraz krytyka zniewolenia. Zniewalające może być społeczeństwo lub władza. Dotyczy to np. tekstów „Nie jestem z nikim”, „O głowie” (tu zwłaszcza o wolności i zniewoleniu umysłu), „Wiązanka pieśni bojowych” (w kontekście władzy, tekst zawierający dosadne słowa), „Klus Mitroh” (w kontekście społeczeństwa i totalitaryzmu), „Wiązanka cz. IV”, „Powinność kurdupelka” (gdzie człowiek został przedstawiony jako karzeł, a przeciwności, np. władza, jako słoń). Część tekstów jest również interpretowana jako ironiczny zapis życia w PRL, w warunkach kryzysu ekonomicznego i braku swobody, przy jednoczesnej walce z tymi przeciwnościami („Wiązanka cz. IV”, gdzie symbolem trudnych do zdobycia dóbr stają się majciochy, „Klus Mitroh”, „Tutaj wesoło”, „Ewolucja, rewolucja i ja”). W tekstach tych zaciętość i nadzieja mieszają się z pesymizmem, który najsilniej wyrażony jest w tekście dotyczącym śmierci „Nad ranem śmierć się śmieje”.