Przyjechał do Warszawy z synem Emilem. Możliwe, że w 1837 Karol ożenił się z Dorotheą Schirmer z Brandenburgii, która zmarła w tym samym roku, a następnie w 1838 z Johanne Charlotte Emilie Assmann. Nie wiadomo, czy te dane dotyczą właśnie tego Karola Wedla, ponieważ dokumenty parafialne spłonęły w czasie II wojny światowej. W 1850 odnotowano ożenek Karola Wedla z Karoliną Augustą Wisnowską (1819–1883), również ewangeliczką, córką Gustawa, fabrykanta sukna ze Zgierza, urodzoną w Świebodzinie.
W 1851 Karol Wedel sprzedał cukiernię szwagrowi, cukiernikowi Robertowi Wisnowskiemu, który krótko później wydzierżawił ją Wedlowi. Przy ul. Miodowej 12 (dawniej 484a) powstała cukiernia i warsztat rzemieślniczy. W pierwszym roku działalności firmy Wedel nie reklamował czekolady. Maszyna do produkcji czekolady znajdowała się w zakładzie, ale była używana głównie do prób. Produkcję na większą skalę uruchomiono w 1854, po sprowadzeniu z Paryża nowoczesnej maszyny parowo-walcowej.