studium cierpienia w portrecie umierającego ojca, 1888), ale formalnie i tematycznie nie zerwał wciąż z tendencją klasycyzującą (Zuzanna i starcy, Diogenes). thumb|Pietà (1889; obraz zaginiony) W 1895 otrzymał w Paryżu złoty medal za obraz Zdjęcie z krzyża, który zyskał mu miano współczesnego Rubensa (uprzednio wystawiony w monachijskim Glaspalast i będący pierwszym obrazem sprzedanym). Podejmując tak spopularyzowany w sztuce motyw religijny, zwrócił uwagę plastycznym przedstawieniem nagiego ciała w sposób niemal zmaterializowany oraz spotęgowaniem tragizmu tej sceny poprzez niezwykłe jej naświetlenie w otaczającym mrokuFritz Knapp: Der deutsche bildende Kunst der Gegenwart im Bilde. Leipzig: Quelle und Meyer, 1926, s. 9, il. 18.. Ujęcie to zastosował we wcześniejszym przedstawieniu Pietà (1890), wystawionym i wyróżnionym na Salonie Paryskim, a zaginionym podczas ostatniej wojny. Od 1892 powstawał też ekspresyjny cykl obrazów z rzeźni, zaskakujących zarówno ujęciem, jak i samym tematem.