Rejon drohobycki () dawna jednostka administracyjna Ukrainy, a wcześniej także USRR w ZSRR, funkcjonująca w latach 1940–1941 i 1944–2020. Należał do obwodu drohobyckiego do 1959 r., a po jego zniesieniu do obwodu lwowskiego. Siedzibą rejonu był Drohobycz.
Według spisu powszechnego z roku 2001 w rejonie żyło 76 300 ludzi, w tym 200 Rosjan (0,3%) i 300 (0,4%) Polaków. Na obszarze rejonu znajdowało się wydzielone miasto Truskawiec.
Historia Rejon drohobycki został utworzony 17 stycznia 1940 na podstawie dekretu Prezydium Rady Najwyższej USRR o podziale na rejony zachodnich obwodów USRR, kiedy to w obwodzie drohobyckim utworzono 30 rejonów, między innymi drohobyckiХроніка за 17 січня 1940 року на сайті Інститут історії України НАН Україн. Po włączeniu do niego 15 sierpnia 1940 rejonu borysławskiegoВідомості Верховної Ради СРСР. — 1940. — № 30 (93). — 12 вересня. — С. 4., rejon drohobycki objął obszary zniesionych gmin Dereżyce, Lisznia (bez gromady Nahujowice), Neudorf, Rychcice, Schodnica, Stebnik i Truskawiec oraz gromadę Wola Jakubowa ze zniesionej Dobrowlany, należące przed wojną do powiatu drohobyckiego w województwie lwowskim. Borysław i Drohobycz stanowiły miasta na prawach rejonów, i nie wchodziły w skład rejonu drohobyckiegoГоловне Управління Геодезії і Kартографії при НКР СРСР (1941).