Te dwie osady powstały w pobliżu zatoki nazwie Mosquito (Moskity) oraz Son (Słońce) – nazwy powstały od komarów, które występowały w tamtym rejonie, ze względu na miejscowe lasy namorzynowe skąpane w słońcu. Mosquito i Son znajdowały się na zachodniej stronie rzeki Higuano, w pobliżu ujścia przy miejscowości Punta de Garza. Nazwa Mosquitisol to obecnie jedna z ulic w dzielnicy Miramar, będącą jedną z najstarszych w prowincji. W 1848 roku powstały pierwsze cukrownie i szkoły, a w roku 1852 port wojskowy. 1 października 1856 roku otwarto pierwszy kościół katolicki. Nazwa San Pedro de Macoris powstała w 1858 roku za namową prezbitera Eliasa Gonzaleza, który zasugerował, aby nazwę Macorís, poprzedzić słowem San Pedro (świętego Piotra Apostoła), patrona miasta. W latach 1868–1875 z miejscowego portu do portu w stolicy w łodziach transportowano banany, stary dom rybaków nazwany Macorís de los Plátanos (Banany Macorís). 9 stycznia 1879 roku pracę rozpoczął pierwszy młyn parowy, a w następnym roku bibliotekę Hija del Esfuerzo (Córka wysiłku). W roku 1882 założono pierwszą drukarnię. Powstały liczne zakłady przemysłowe. Miasto uważano za perłę Dominikany.