Służba wojskowa Na pierwsze stanowisko służbowe skierowano go do dywizjonu ścigaczy Brygady Obrony Wodnego Rejonu Głównej Bazy Marynarki Wojennej na Helu, gdzie był dowódcą kutra torpedowego ST-82 i jednocześnie dowódcą grupy kutrów torpedowych. W 1953 został pomocnikiem szefa Wydziału Operacyjnego w Sztabie Głównym Marynarki Wojennej w Gdyni, a w 1954 obejmował kolejno funkcje szefa sztabu dywizjonu ścigaczy i dowódcy dywizjonu ścigaczy. Od 1957 do 1967 służył w 3 Brygadzie Kutrów Torpedowych w Gdyni, jako dowódca 1. dywizjonu kutrów torpedowych (1957–1958), szef Sztabu Brygady (1958–1959) i ponownie dowódca 1. dywizjonu kutrów torpedowych (1959–1967).
Następnie był szefem Wydziału Szkolenia oraz zastępcą szefa Oddziału Operacyjnego w Sztabie Głównym Marynarki Wojennej. Od 1969 zajmował stanowiska o stopniu etatowym kontradmirała. W latach 1969–1971 pełnił funkcję zastępcy szefa Sztabu Głównego Marynarki Wojennej ds. organizacyjno-mobilizacyjnych, a potem dowodził nowo utworzoną 3 Flotyllą Okrętów w Gdyni. W 1980 został szefem Sztabu Służb Technicznych i Zaopatrzenia Dowództwa Marynarki Wojennej, a 10 października tego roku został wyróżniony wpisem do „Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich”. W 1990 został przeniesiony w stan spoczynku. Zmarł 29 czerwca 1998 w Gdyni.