Społeczność klanowa dzieli się zwykle na trzy grupy – ród naczelnika, członków klanu o tym samym nazwisku co naczelnik, zachowujących tradycje wspólnego, często legendarnego pochodzenia i tzw. ludzi złączonych – dawnych mieszkańców ziem zajętych przez klan, członków dawnych podbitych klanów, noszących różne nazwiska, ale uznawanych za współklanowców. Anglicy próbowali odnieść stosunki klanowe do swoich układów społecznych, traktowali wodzów klanu jak posiadaczy ziemskich, drugą grupę jak dzierżawców, a trzecią jak poddzierżawców. Nie było to ścisłe odniesienie, ponieważ tradycyjnie wódz nie był właścicielem ziemi klanu, lecz tylko jej głównym zarządcą i dyspozytorem.
Niektóre klany kultywują tradycję sprzed zasiedlenia królestwa Dal Riady i mają swoje irlandzkie gałęzie (Klan Donald, Kennedy, Neill). Moda na szkocką tradycję doprowadziła do tworzenia klanów z rodów, które nigdy nie funkcjonowały w klanowej strukturze społecznej, także na Nizinach Szkockich (Lowlands). Obecnie istnieje w Szkocji ponad 50 organizacji używających nazwy klan.