2,0901464°
Konstrukcja sondy Studia wstępne nad próbnikiem rozpoczęto w latach 1979–1981. W 1982 zakończono prace nad podsystemami i systemami, a w końcu 1985 próbnik był gotowy do lotu. Głównym wykonawcą próbnika była wytwórnia British Aerospace w Bristolu (Wielka Brytania). Tutaj powstała konstrukcja mechaniczna i jej układ, system elektryczny i inne podzespoły. Natomiast szczegóły realizowane były przez podwykonawców. I tak wytwórnia Dornier (RFN) i Contraves (Francja) wykonały cylinder zewnętrzny ze stożkami łączącymi trzy przedziały wyposażeniowe, system przeciwobrotowy i mechaniczną część utrzymująca ogniwa słoneczne. Również Dornier wykonał osłonę przeciwmeteorytową, sporządzoną z kompozytu przekładanego gąbką. W wytwórni francuskiej SEP w Bordeaux powstał silnik przeznaczony do zmiany orbity z geostacjonarnej na heliocentryczną. Silnik Mage-I-SB miał paliwo w ilości 374 kg, masę własną 39,2 kg i czas pracy 55 sekund. Próbnik został zabezpieczony przed wpływem wysokich temperatur. Osłony wykonała holenderska wytwórnia Fokker. Były to osłony bierne i czynne. System obrotu anteny dookólnej wykonano w wytwórni SEP w Vernon. Antena obracała się z prędkością 10-20 obr./min, masa mechanizmu, w tym silnika, wynosiła 11,7 g, a zużycie energii 9,5 W. Baterie słoneczne wykonano w RFN (wytwórnia AEG).