Funkcję wielkiego mistrza pełnił do października 1970, kiedy zrezygnował ze względu na podeszły wiek i zły stan zdrowia. Jego następcą został Ildefons Pauler. Osiadł w domu zakonnym w Wiedniu, gdzie zmarł krótko po ukończeniu 100 lat. Pochowany został w Lana w krypcie kapłanów zakonu krzyżackiego.
Tumler prowadził badania nad historią zakonu, czego efektem była praca Der Deutschen Orden im Werden, Wachsen und Wirken (1955). Wykorzystał w tym opracowaniu bogate archiwum zakonne, którego porządkowaniem wcześniej się zajmował (przeszło 12 tysiące dokumentów). Zainicjował również cykl wydawniczy poświęcony historii i współczesności zakonu krzyżackiego „Quellen und Studien zur Geschichte des Deutschen Ordens” (od 1966), w ramach którego do końca XX wieku ukazało się kilkadziesiąt tomów.
Bibliografia Paweł Pizuński, Poczet wielkich mistrzów krzyżackich, Wydawnictwo Arenga, Gdańsk 2003
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Innsbrucku Kategoria:Duchowni zakonu krzyżackiego Kategoria:Wielcy mistrzowie zakonu krzyżackiego Kategoria:Austriaccy duchowni katoliccy Kategoria:Austriaccy stulatkowie Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Zmarli w 1987