Warszawski dom Klingslandów słynął z otwartości. Ojciec artystki często wspierał materialnie, a także gościł u siebie młodych polskich literatów: Władysława Reymonta, Jana Kasprowicza, Leopolda Staffa. Klingslandowie pomagali też ubogim sąsiadom. Będąc wyznania mojżeszowego, wychowywali dzieci w otwartości na polską kulturę i tradycję. Rozwijali ich talenty. W 1892 Mela zdała w Warszawie maturę, następnie do 1899 pobierała prywatne lekcje rysunku oraz gry na fortepianie u prof. J. Kleczyńskiego. Uczęszczała także przez kilka miesięcy do Szkoły Rysunku i Malarstwa dla Kobiet w Warszawie Miłosza KotarbińskiegoKarolina Prewęcka, Mela Muter. Gorączka życia, Warszawa 2019.Mela Muter. Malarstwo. Peinture, [katalog wystawy], red. Mirosław A. Supruniuk, Tow. Przyjaciół Archiwum Emigracji: Muzeum Uniwersyteckie w Toruniu, Toruń 2010..
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Mela Muter · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.