W kręgu kultury wschodniej podobrazia papierowe stosowane są powszechnie do dziś, głównie pod techniki akwarelowe, lawowanego tuszu, ale także pod temperę i techniki pozłotnicze (tybetańskie i mongolskie malarstwo religijne).
W kręgu kultury europejskiej papier (i jego pochodne – karton, tektura) stosowany był od XV wieku, ale głównie jako podobrazie do form pośrednich, a nie jako podobrazie ostatecznego dzieła. Na papierowych podobraziach wykonywano szkice, w różnych technikach – rysunkowych, temperowych i olejnych.
Ze względu na niewielki koszt od połowy XIX wieku do współczesności podłoża kartonowe lub tekturowe stosowane są często w pracach studyjnych. W dwudziestoleciu międzywojennym podobrazia z grubej tektury były dość powszechnie stosowane w Polsce dla twórczości komercyjnej nawet przez uznanych malarzy m.in. Wojciecha Kossaka, Alfonsa Karpińskiego i Jacka Malczewskiego. Tego rodzaju podobrazia popularne też były wśród twórców awangardy, zwłaszcza rosyjskiej i radzieckiej. Współcześnie również stosowane, zwłaszcza do prac studyjnych, studenckich i szkiców.