Cud św. Eufemii Cud św. Eufemii związany jest z IV soborem powszechnym w Chalcedonie. Podczas soboru powstał spór o wyznanie wiary i dogmatu monofizytyzmu dotyczącego pełnej boskości i pełnego człowieczeństwa Jezusa Chrystusa, Drugiej Osoby Boskiej. Podczas obrad soboru nie udało się osiągnąć porozumienia. Anatolius, biskup Konstantynopola zaproponował, aby sobór przedłożył prośbę do Ducha Świętego za wstawiennictwem świętej Eufemii. Strony sporu złożyły wyznania wiary i umieściły je na 3 dni w sarkofagu świętej Eufemii w obecności cesarza Marcjana, który kazał opieczętować grób i postawił przy nim straże. Po trzech dniach spędzonych na postach i modlitwie, otwarto grób i wyznanie wiary znajdowało się w prawej ręce św. Eufemii, a dogmat o monofizytyzmie u jej stóp. Cud został zatwierdzony przez papieża św. Leona I.
Kult Począwszy od 13 lipca 800 roku historia miasteczka Rovinj łączy się z historią świętej Eufemii. Poprzez minione stulecia trumnę z zachowanym ciałem świętej odwiedziły niezliczone rzesze oddających jej hołd pielgrzymów z całego świata. Modlitwy i prośby miały wybawiać ich w trudnych czasach.
Jej kult w Cerkwi prawosławnej jest powszechny. Jest orędowniczką osób o słabej wierze.