kpt. Jerzy Czarski „Czahar”; Odwód Grupy Północ (Kompania szturmowa „Wyrwy” dowodzona przez por Józefa Jasińskiego „Wyrwa”, Brygada Dyspozycyjno-Zmotoryzowana „Koło” NSZ, Batalion zapasowy „Igor” dowodzony przez mjr Tadeusza Grzmielewskiego „Igor”, VI Batalion Milicji PPS, dowodzony przez kpt. Władysława Wilczyńskiego „Gnat”, Oddziały III obwodu Wola „Waligóra” oraz Dywizjon motorowy Obszaru dowodzony przez por. Witold Grzymała-Busse „Bartkowski”).

27 sierpnia otworzono samodzielny odcinek „Trzaska” dowodzony przez kpt Eugeniusza Konopackiego „Trzaska”, składający się z pododcinków: prawy – kompania Batalionu „Wigry”; środkowy 11 i 12 kompania Batalionu WSOP „Dzik”, pluton AL; lewy – 15 kompania WSOP z Batalionu „Dzik” i 3 kompania batalionu „Wigry”.

Stan osobowy grupy wynosił ok. 7 tys. żołnierzy.

W nocy z 30 na 31 sierpnia wobec krytycznej sytuacji Starówki podjęto próbę przebicia do Śródmieścia. Zakończyła się ona jednak niepowodzeniem i kosztowała Grupę „Północ” utratę 100 zabitych i 100 rannych żołnierzy. W tej sytuacji podjęto decyzję o ewakuacji kanałami. W nocy z 1 na 2 września 4,5 tys. żołnierzy AK wycofało się tą drogą do Śródmieścia, podczas gdy kolejnych 800 powstańców (w tym wielu z AL) przeszło na Żoliborz.