Wszystkie powyższe powództwa może wytoczyć prokurator, a także Rzecznik Praw Obywatelskich i Rzecznik Praw Dziecka (odpowiednio: na podstawie art. 6116 oraz 86 KRO, art. 14 pkt 4 ustawy o RPO i art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o RPD). Jeżeli doszło do przysposobienia nierozwiązywalnego, nie można wytoczyć żadnego z tych powództw ani uznać ojcostwa.
Domniemania Domniemanie ojcostwa męża matki Według Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego (art. 62 § 1), domniemanie, że ojcem dziecka jest mąż matki, zachodzi wówczas, gdy dziecko urodziło się w okresie od zawarcia związku małżeńskiego do 300 dni po jego ustaniu (wskutek zgonu małżonka, uznania za zmarłego, rozwodu) albo unieważnieniu, albo orzeczeniu separacji; domniemanie to nie dotyczy przypadku, gdy dziecko urodziło się w następstwie procedury medycznie wspomaganej prokreacji, na którą wyraził zgodę pierwszy mąż matki. Mąż może się jednak bronić przed tym domniemaniem (powództwo o zaprzeczenie ojcostwa).
Zaprzeczenie ojcostwa następuje przez wykazanie, że mąż matki nie jest ojcem dziecka (art. 67 KRO). Można to wykazać np. poprzez: badanie DNA – obecnie jest to metoda referencyjna, badanie antygenów grupowych krwi i determinant HLA, ekspertyzę antropologiczną (np.