W 1916 został zwolniony z wojska jako inwalida wojenny. W 1919 ukończył studia i wrócił do kraju. W 1920 walczył jako ochotnik w wojnie polsko-bolszewickiej.

Po zdemobilizowaniu podjął pracę w redakcji czasopisma „L'Est Europeen”, wydawanego przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych. W ramach osadnictwa wojskowego otrzymał działkę we wsi Piłsudy. Po przewrocie majowym, w latach 1926–1930 działał w Związku Naprawy Rzeczypospolitej, którego organ naczelny „Przełom” wychodził pod jego redakcją do 1935. Odegrał pierwszoplanową rolę w organizowaniu i działalności Generalnej Federacji Pracy, również wydając adresowany do robotników organ prasowy GFP: dwutygodnik „Solidarność Pracy”. Do wybuchu wojny obronnej 1939 pełnił funkcję sekretarza generalnego Związku Związków Zawodowych, redagując wychodzący pod auspicjami ZZZ „Front Robotniczy”. Mieszkał w Warszawie przy ul. Elektoralnej 23 m. 1.

Był współzałożycielem powstałej w październiku 1939 w Warszawie organizacji konspiracyjnej Związek Syndykalistów Polskich, pracował w Biurze Informacji i Propagandy Związku Walki Zbrojnej. 17 lutego 1941 aresztowany, izolowany w III oddziale PawiakaLeon Wanat, Za murami Pawiaka, Warszawa : "Książka i Wiedza", 1972, s.