Stąd każdy układ zamknięty pozostawiony sam sobie albo się nie zmienia, albo podlega wzrostowi nieuporządkowania.
Jakkolwiek w naturze nie występują w zasadzie w pełni izolowane układy (chyba że za taki przyjąć cały Wszechświat, na temat czego toczą się jednak liczne spory)Andrew R Liddle, An introduction to cosmological inflation.[Savitt, S. (ed.), Time’s Arrow Today, Cambridge University Press, 1995.], ogólną, trudną do jednoznacznego zdefiniowania w terminach fizycznych, tendencję występującą w przyrodzie do (mówiąc językiem obserwacji codziennej) wzrostu chaosu, gdy sprawy pozostawi się swojemu biegowi doświadcza każdy człowiek. Np.: pozostawione sobie ścięte drzewo ulega spróchnieniu, zwłoki się rozkładają, a domy, których się nie remontuje stopniowo popadają w zniszczenie. Warto jednak pamiętać, że są to wszystko jedynie odczucia psychologiczne. W terminach termodynamiki szklanka, drzewo czy zwłoki są układami otwartymi, które wymieniają energię i masę z otoczeniem, a zatem II zasada termodynamiki bynajmniej nie wymusza bezpośrednio konieczności wzrostu ich entropii.
Upływ czasu 500px mała entropia (porządek) duża entropia (chaos)
Przykłady:
A) Topnienie lodu
B) Korozja i biodegradacja