Verrocchio był postrzegany jako człowiek życzliwy, utrzymujący kontakt z wieloma jego wychowankami, którzy później rozpoczęli samodzielną działalność. Leonardo trafił do warsztatu Verrocchia w momencie powstawania rzeźby z brązu przedstawiającej Dawida. Prawdopodobnie to właśnie Leonardo pozował do mierzącej około metr dwadzieścia centymetrów, postaci Dawida.
Pracownia Verrocchia stanowiła zakład rzemieślniczy, gdzie pracownicy i praktykanci Verrocchia produkowali dzieła sztuki. Większość prac, w tym obrazy powszechnie przypisywane Verrocchiemu, były pracą zbiorową. Do jego uczniów i czeladników należeli m.in. Perugino, Lorenzo di Credi, Angolo di Polo.
Od września 1468 roku pracownia Verrocchia pracowała nad dwutonową kamienną kulą, która miała być zamontowana na szczycie kopuły florenckiej katedry Santa Maria del Fiore. Kulę umocowano na czaszy 30 maja 1471 roku (według innego źródła 28 maja 1472). Dzięki temu zadaniu Leonardo zaczął postrzegać wzajemną zależność sztuki i inżynierii.