Linfen) do Chang’anu i zmienił jego nazwę z Han na Zhao. Kiedy Liu Yao wstąpił na tron zerwał z nim najważniejszy dowódca Xiongnu, Shi Le (319–333), który na wschód od Huang He utworzył własne państwo, Późniejsze Zhao (319–351). W roku 329 Shi Le ostatecznie podbił państwo Liu Yao i rok później przyjął tytuł cesarza. Następcą Shi Le był jego syn Shi Hong (334), który jednak szybko został obalony przez swojego kuzyna, Shi Hu (335–349). Już za życia Shi Hu doszło do walk pomiędzy jego synami, które wybuchły także kiedy po jego śmierci władzę przejął jego syn Shi Shi (350). Ten stan anarchii wykorzystał adoptowany syn Shi Hu, Chińczyk Ran Min, który w roku 351 zabił ostatniego władcę Późniejszego Zhao, Shi Zhi (351). Przed swoją śmiercią Shi Zhi wezwał jednak na pomoc władcę Wcześniejszego Yan (337–370), Murong Juna (349–360), który w roku 352 pokonał i zabił Ran Mina.
Wcześniejsze Yan zostało założone przez ród Murong, należący do Xianbei, który w połowie III wieku rozpoczął budowanie swojego państwa na terenie dzisiejszej Mandżurii.