Edward Gordon Douglas-Pennant (ur. 20 czerwca 1800, zm. 31 marca 1886), urodził się jako Edward Gordon Douglas, był synem Johna Douglasa (młodszego syna 14. hrabiego Morton) i lady Frances Lascelles, córki 1. hrabiego Harewood. Odziedziczył rozległe posiadłości niedaleko Penrhyn w północno-zachodniej Walii po swoim teściu George’u Pennant. W 1841 r. zmienił nazwisko na Douglas-Pennant.
W 1866 r. otrzymał tytuł barona Penrhyn. Na terenie jego posiadłości znajdowała się kopalnia Penrhyn Quarry niedaleko Bethesda, która pod jego zarządem stała się jedną z dwóch największych kopalni łupków na świecie.
6 sierpnia 1833 r. poślubił Julianę Isabellę Mary Pennant (zm. 25 kwietnia 1842), córkę George’a Haya Dawikinsa Pennanta. Edward i Juliana mieli razem dwóch synów i córkę: Caroline Elisabeth Emma Douglas-Pennant (1834 – 1 czerwca 1924), żona sir Jamesa Hogga, 1. barona Magheramorne, nie miała dzieci George Sholto Gordon Douglas-Pennant (30 września 1836 – 10 marca 1907), 2. baron Penrhyn podpułkownik Archibald Charles Henry Douglas-Pennant (22 listopada 1837 – 7 września 1884), ożenił się z Harriet Ellą Gifford, miał dzieci (min. Franka Douglasa-Pennanta, 5. barona Penrhyn i Muriel Douglas-Pennant, 1. wicehrabiną Daventry, żonę Edwarda FitzRoya)