uzyskując zawieszenie dla Polski postanowień soboru trydenckiego przeciwko łączeniu beneficjów, a prócz tego 18 września 1565 otrzymał w Rzymie godność doktora obojga praw. W 1566 został sekretarzem królewskim dzięki poparciu brata Franciszka, sprawował funkcję wielkiego sekretarza (regenta kancelarii mniejszej). Na tym stanowisku uczestniczył w sejmie unijnym 1569 i elekcyjnym 1573. W 1568 został scholastykiem gnieźnieńskim, w 1571 kustoszem płockim i kanonikiem krakowskim, w 1573 był kanonikiem warszawskim i sandomierskim oraz archidiakonem krakowskim. Kapituła gnieźnieńska wysłała go na sejm w 1566 i koronacyjny w 1574, a krakowska na sejmy 1572, 1573 i 1582 oraz na sejmik generalny małopolski 1576 a także na synody piotrkowskie 1577 i 1589 oraz na obrady Trybunał Koronnego w 1590. W sierpniu 1591 r. nowy biskup krakowski Jerzy Radziwiłł mianował go zarządcą diecezji na czas swego pobytu we Włoszech oraz wikariuszem generalnym. Dwie ostatnie funkcje pełnił Krasiński od 8 listopada 1591 do śmierci. Zmarł w Krakowie lub okolicy 11 (lub 12) września 1598 r.