Otrzymała nagrody: - Paryżu 1867 – medal srebrny za fortepian krzyżowy z podwójną ramą metalową, sześcioma wspornikami,mechaniką angielską repetycyjną, fornirowany palisandrem (za 1000 rb.) - Wiedniu 1873 – medal zasługi - Paryżu 1878 – medal brązowy - Warszawie 1886/7 – medal złoty - Paryżu 1889 – medal srebrny - Niżnym Nowogrodzie 1896 – medal złoty.
Od 2.1.1871 r. posiadała tytuł uprzywilejowanego dostawcy Konserwatorium Warszawskiego. Od 1869 r. budowała instrumenty z zawieszoną płytą rezonansową własnej konstrukcji. 1871 wyposażona w 4 warsztaty zatrudniała 12 pracowników z produkcją roczną wartości 9.000 rubli (zużyte materiały 2.100, wartość fabr. 3.000, płace 3.500 rb.); 1872 zatrudniano 44 osoby, wartość produkcji 45.000 rb.; 1877 — 32 osoby; 1879 30 osób; 80 instrumentów za 36.000 rb.; 1880 — 40 osób, 55.000 rb.; 1884 — 41 osób, 55.000 rb. (100 instrumentów);