Skou założył, że za transport jonów odpowiedzialny jest enzym, nazwany przez niego ATP-azą Na+/K+ lub pompą sodowo-potasową, związanego z błoną komórkową.
Przeszedł na emeryturę w 1988 roku, ale jeszcze przez długi czas pozostał aktywny naukowo, jego ostatni artykuł został opublikowany w Journal of Psychiatric Research w 2015 roku, gdy Skou miał 96 lat.
W 1997 roku otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie chemii za odkrycie ATP-azy Na+/K+. Nagrodę razem z nim otrzymali Paul D. Boyer i John Ernest Walker za zbadanie i wyjaśnienie enzymatycznego mechanizmu syntezy adenozynotrifosforanu (ATP). Skou otrzymał 1/2 nagrody, a Boyer i Walker po 1/4.
Podczas pobytu w Hjørring, poznał Ellen Margrethe Nielsen, która odbywała tam staż pielęgniarski. Po zakończeniu stażu, w 1948 roku, przyjechała do Aarhus, gdzie wyszła za niego za mąż. Mieli trzy córki, pierwsza, urodzona w 1950 roku, zmarła mając półtora roku. W 1952 urodziła się Hanne, a w 1954 roku Karen.
Przypisy
Linki zewnętrzne Strona Nagrody Nobla z chemii w 1997 Nagroda Nobla dla Jensa C. Skou na stronach Uniwersytetu w Aarhus.
Kategoria:Nobliści – chemia Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Kopenhaskiego Kategoria:Duńscy chemicy Kategoria:Urodzeni w 1918 Kategoria:Zmarli w 2018