Pochodzenie muzyki greckiej Muzyka grecka narodziła się nie w samej Grecji, ale w różnych krajach orientalnych, a sami Grecy ujęli muzykę i poglądy muzyczne w precyzyjny system teoretyczny. Ich muzyka mogła mieć swój rodowód w starożytnych Chinach i Egipcie, gdzie równie ważna była koncepcja ethosu. Podobny system dźwiękowy również znany był w Chinach i Egipcie, Babilonii, a skale (dorycka, frygijska) wśród Hebrajczyków. Instrumenty takie jak lira czy aulos znane były w kulturze egipskiej i hetyckiej.
Muzyka starogrecka ściśle połączona jest z historią literatury. Można podzielić ją na kilka okresów rozwoju: kreteński – głównym ośrodkiem kulturalnym jest Kreta. Powstają wtedy śpiewy zwane peanami. Rozwija się muzyka związana ze świętem Apollina, ze świętem zbiorów i uroczystościami pogrzebowymi. Ówczesne instrumenty to: 7-strunowe harfy, bębenki i egipskie sistrum; homerycki – pochodzą z niego dwa dzieła Homera: Iliada i Odyseja, poematy epickie wykonywane przez zawodowych śpiewaków zwanych aojdami, przy akompaniamencie kitary; przejściowy – centrum kultury stają się Ateny. Następuje powstanie i rozkwit form dramatycznych: tragedii, komedii i dramatu satyrów. W 472 powstaje pierwszy amfiteatr mogący pomieścić 20 tys.