Zaproszone zostało 10 drużyn – mistrzów U-19 poszczególnych okręgów PZPN. Były to: AKS Chorzów, PWATT Warszawa, Strzelec Górka Stanisławów, Czarni Sosnowiec, Lechia Lwów, Pogoń Równe, Warta Poznań, Wisła, WKS Grodno oraz Unia Lublin. W półfinałach Wisła wygrała w Krakowie z warszawskim PWATT aż 10:0 (3:0). Drugi mecz przyniósł rozstrzygnięcie dopiero po serii rzutów karnych. Pogoń Równe zremisowała z Unią Lublin 2:2, jednak okazała swoją wyższość w serii jedenastek, wygrywając 3:2. Dalsze boje odbywały się przy „zielonym stoliku”. Unia wniosła protest, zarzucając kilku zawodnikom rywali przekroczenie dopuszczalnego limitu wieku. Dochodzenie toczyło się miesiącami i spowodowało konieczność przełożenia finałowej rozgrywki dopiero na rok 1939. Po szczegółowych ustaleniach przyznano w końcu walkower 3:0 na korzyść Unii. Finałowe spotkanie odbyło się 4 czerwca 1939 w Warszawie. Unia Lublin wygrała z Wisłą Kraków 3:2 (0:1). Był to przedmecz spotkania reprezentacji Polski i Szwajcarii.1939 – –Rozgrywki nie zostały ukończone z powodu wybuchu II wojny światowej. Odbył się tylko jeden mecz półfinałowy, w którym WKS Łuck pokonał zespół Strzelec Górka Stanisławów 2:1 (1:1).