Kwiaty zapylane są przez pszczoły i trzmiele.
Zmienność W Polsce występują dwa podgatunki: T. hybridum subsp. hybridum – gatunek typowy o słabo rozgałęzionej, dętej i wzniesionej łodydze, listkach długości 2–3 cm, białawo-różowej kornie długości 7–12 mm. Rośnie na bardziej wilgotnych miejscach i jest rośliną uprawną. T. hybridum subsp. elegans Savi – łodyga w nasadzie jest pełna i leżąca, listki mają długość 1–2 cm, różowa korona osiąga 5–7 mm. Rośnie w bardziej suchych miejscach.
Zastosowanie thumb|Koniczyna białoróżowa w uprawie Roślina uprawna : Jest uprawiana jako pasza dla zwierząt. Znajduje się w rejestrze roślin rolniczych Unii Europejskiej. Dobrze znosi mrozy, udeptywanie i przygryzanie. Uprawa: Ma mniejsze wymagania glebowe od koniczyny łąkowej, może rosnąć na glebach wilgotnych i torfowych. Źle natomiast znosi suszę. Nasiona dojrzewają o 10 – 15 dni wcześniej od nasion koniczyny czerwonej. Pędy zawierają 75% wody, 4,1% białka, 0,7% tłuszczu, 5,2% celulozy, 11,6% bezazotowych substancji wyciągowych, 2,4% popiołu;