1. Konwersja to zmiana i to podkreślają definicje słownikowe, ale 2. Konwersja nie jest zmianą nominalną, z czego wynika, że z reguły nie zalicza się do konwertytów osób, które przechodzą na inną wiarę w wyniku małżeństwa, przymusu, chęci uzyskania prestiżu społecznego i innych zewnętrznych okoliczności; chyba że towarzyszą temu także wewnętrzne czynniki (np. dysonans poznawczy).
Poza tym termin „konwersja” ma szerszy zakres niż pojęcie doświadczenia religijnego.
Raczej do wyjątków należą ci socjologowie, którzy „ontologizują” pojęcie konwersji. Takie podejście reprezentował Max Heirich. Konwersja była dla niego „procesem zmiany poczucia rzeczywistości, w której jesteśmy zakorzenieni.” Bliskie Heirichowi stanowisko reprezentował , który „określił konwersję jako zmianę serca, umysłu i sposobu życia, to jest zmianę etyki, doświadczenia i społecznej sytuacji konwertyty.” Przemiana według niego dokonuje się przede wszystkim na poziomie etycznym i psychologicznym. „Jaźń” osiąga swoją pełną integrację przejawiającą się w takich pozytywnych aspektach jak wolność, postęp etyczny, intensywne zaangażowanie w ideologię konfrontującą z rzeczami ostatecznymi.