W 1983 roku osiągnęła największy sukces w singlowej karierze dochodząc do finału Australian Open. W decydującym meczu nie sprostała Martinie Navrátilovej 2:6, 6:7(5). Kilka tygodniu po tym sukcesie osiągnęła najwyższą pozycję w rankingu gry pojedynczej WTA Tour – w notowaniu z 5 marca 1984 roku zajmowała piątą pozycję. W tym samym roku otrzymała nagrodę dla tenisistki, która poczyniła największe postępy („Most Improved Player of the Year”).
W 1985 roku wygrała piąty tytuł wielkoszlemowy w grze podwójnej. Wraz z Elizabeth Smylie w finale Wimbledonu pokonały Martinę Navrátilovą i Pam Shriver, kończąc serię 109. wygranych meczów przez Amerykańską parę. Dla Kathy Jordan finał w 1985 roku był piątym w ciągu sześciu lat podczas londyńskiego turnieju.
Rok później, w parze z Kenem Flachem, wygrała w grze mieszanej Roland Garros i Wimbledon. We wrześniu 1987 roku ponownie ze Smylie wystąpiła w finale turnieju wielkoszlemowego – US Open. W listopadzie na turnieju w New England nabawiła się kontuzji kolana. W lipcu 1988 roku przeszła jego operację. Napisała artykuł na temat swojego urazu do jednego z tenisowych magazynów.