Następnie osiadł w Krakowie, gdzie pełnił funkcję przeora klasztoru.
Twórczość Powszechnie podziwiany przez współczesnych i wysoko ceniony przez historyków. Mówca pełen życia, silnie poruszający słuchaczy. Największe uznanie zyskały jego kazania pogrzebowe i obozowe. Są one cennym źródłem do poznania myśli i życia codziennego epoki staropolskiej.
Najsłynniejsze kazania pogrzebowe: Jan Zamoyski (1605), Jan Karol Chodkiewicz (1621), Nagrobek Osmanowi, cesarzowi tureckiemu (1622), Krzyż kawalerski – o Bartłomieju Nowodworskim (1625), Stefan Chmielecki albo nagrobek (1632), Kwiaty z koron królewskich nieśmiertelne, abo pamięć Najjaśniejszego Monarchy Zygmunta III, króla polskiego i szwedzkiego, także Pamięć Najjaśniejszej Pani Konstancyi, królowej polskiej i szwedzkiej – o Zygmuncie III Wazie (1632), Kwiat padający – o Gustawie Adolfie (1632).
Kazania obozowe: Panu Bogu podziękowanie za uspokojenie Korony i Wielkiego Księstwa Litewskiego (1621), Kazanie obozowe o Bogarodzicy (1623), Kantymir basza porażony (1624).
Zbiory innych kazań: Orationes Ecclesiasticae (1622), Kazania na niedziele i święta (1628).