Pod koniec XIX wieku obszar został włączony do Warszawy, a na przełomie XIX i XX wieku stał się jednym z ważniejszych skupisk przemysłu na prawym brzegu Wisły.
Wschodnia część historycznej Szmulowizny od początku XX wieku była nazywana również Michałowem. Nazwa ta wiązała się z księciem Michałem Piotrem Radziwiłłem, który wraz z żoną Marią nabył w 1902 roku część miejscowych gruntów. W pierwszej połowie XX wieku określenie Michałów funkcjonowało szeroko wśród mieszkańców i było związane z własnymi instytucjami społecznymi, parafialnymi i oświatowymi.
Współczesna Szmulowizna charakteryzuje się zróżnicowaną strukturą urbanistyczną. Obok kamienic z końca XIX i pierwszej połowy XX wieku występują tu dawne zabudowania przemysłowe, obiekty infrastruktury transportowej, monumentalna bazylika Najświętszego Serca Jezusowego, a także wielkie zespoły mieszkaniowe wzniesione w okresie Polski Ludowej. Jednym z najbardziej charakterystycznych obiektów jest liczący około pół kilometra długości budynek mieszkalny przy ul. Kijowskiej 11, potocznie nazywany „jamnikiem”.
Nazwa