Zdecydowana większość wyznaje prawosławie.
W ostatnich latach populacja gminy, tak jak populacja całej Karelii, zmniejsza się w wyniku emigracji zarobkowej do większych miast w Rosji oraz niskiego przyrostu naturalnego. Ponieważ wyjeżdżają głównie ludzie młodzi, średnia wieku mieszkańców rejonu jest wysoka. Wynosi ok. 42 lat, przy czym średni wiek kobiety to ok. 45 lat, a mężczyzny – 40.
Gęstość zaludnienia w rejonie wynosi 4,2 os./km². i dokładnie odpowiada karelskiej średniej.
Historia Na terenach Gminy od starożytności zamieszkiwał ugrofiński naród Wepsów. W wyniku prowadzonej świadomie rusyfikacji, a następnie procesów asymilacyjnych związanych z urbanizacją i migracjami obecnie pozostało zaledwie ok. 10 tys. Wepsów, zaś zasiedlony przez nich obszar znacznie się skurczył.
Największym skupiskiem ludności narodowości wepskiej, zamieszkującej w sposób zwarty, był właśnie obszar gminy, i dlatego 20 stycznia 1994 r. utworzono tu autonomiczną Wepską Gminę Narodową. W założeniu autonomia ta ma umożliwiać rozwój wepskiej kultury i dbać o zachowanie tradycji i języka wepskiego.
Ośrodek administracyjny i osady Na terenie gminy nie ma ośrodków miejskich. Funkcję stolicy pełni wieś Szołtoziero, zamieszkana przez 1200 osób (2002).