Uzyskał członkostwo w Łódzkim Towarzystwie Naukowym (1985), był prezesem oddziału Łódzkiego PTH (1990–1992).
Specjalizuje się w zagadnieniach z zakresu historii społeczno-gospodarczej, zwłaszcza w odniesieniu do ziem polskich w XIX i XX wieku na tle dziejów Europy i procesu uprzemysłowienia miast.
W okresie PRL należał do PZPR, w latach 1986–1990 był I sekretarzem komitetu uczelnianego partii. W 1968 w trakcie nagonki antysemickiej sygnował wnioski egzekutywy POP PZPR Wydziału Filozoficzno-Historycznego UŁ o wydalenie z tego wydziału osób, którym zarzucano rzekomy syjonizm (Pawła KorcaSławomir M. Nowinowski, Marzec 68 w Łodzi, Łódź 2010, s. 492–493., Leona BłaszczykaSławomir M. Nowinowski, Marzec 68 w Łodzi, Łódź 2010, s. 494–496. oraz Stefana AmsterdamskiegoSławomir M. Nowinowski, Marzec 68 w Łodzi, Łódź 2010, s. 550–552.).
Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1978) oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1990). Laureat Nagrody Miasta Łodzi (2000) oraz nagród resortowych.
Przypisy