Zmobilizowany w 1939 brał udział w walkach kampanii wrześniowej między innymi pod Kamionką Strumiłową. Zaangażował się w organizację życia politycznego na terenie Lwowa, następnie pierwszym zorganizowanym transportem wyjechał do kopalni, w 1941 pracował jako górnik w Zagłębiu Donieckim. Wrócił do Krakowa w 1942, wstąpił do PPR i działał na terenie Płaszowa. W obawie przed aresztowaniem wyjechał do Kędzierzyna, do Krakowa powrócił w 1944.
W 1945 pracował początkowo jako instruktor, a następnie kierownik Wydziału Organizacyjnego Komitetu Miejskiego PPR w Krakowie. 31 sierpnia 1945 został członkiem Miejskiej Rady Narodowej. 6 czerwca 1950 został wybrany na przewodniczącego prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Krakowie. Pełnił ten urząd do 7 kwietnia 1954.
Za czasów jego rządów w Krakowie: rozpoczęto budowę kombinatu metalurgicznego (Hutę im. Lenina, dziś: ArcelorMittal Poland), w lipcu 1952 podjęto decyzję o likwidacji linii tramwajowych jeżdżących przez Rynek Główny, we wrześniu 1952 dworzec autobusowy PKS z placu św. Ducha przeniesiono w pobliże dworca kolejowego PKP, uruchomiono cegielnię w Zesławicach, 10 stycznia 1953 działalność rozpoczęło Wydawnictwo Literackie.