W 1772 r., w wyniku I rozbioru Polski, dostał się pod panowanie austriackie i znalazł się w powiecie kołomyjskim cyrkułu halickiegoCarte nouvelle des Royaumes de Galizie et Lodomerie avec le District de Bukowine, Augsburg po 1772. Od 1786 r. włączony do cyrkułu zaleszczyckiegoCarte Generale de l'Atlas des Roiaumes Galicie et Lodomerie divisés en 19 Cercles avec la Buckowina, 1786. Po reformie administracyjnej z 1854 r. Zabłotów był początkowo miastem powiatowym w cyrkule kołomyjskimUibersichts Karte der neu organisirten Gerichts und Verwaltungs Bezirke der Kronländer Königreich Galizien und Lodomerien und des Herzogtums Bukowina, Wiedeń 1855, a od 1867 r. znalazł się w powiecie śniatyńskim. 14 maja 1862 r. miasteczko zostało zniszczone w wyniku wielkiego pożaru, który pochłonął 84 domostwa, rozprzestrzeniając się dzięki silnemu wiatrowi. Straty zostały oszacowane na 100 000 złotych reńskich„Czas” nr 118, Kraków 23. maja 1862, str. 3..
W latach II Rzeczypospolitej Zabłotów był miastem i siedzibą gminy w powiecie śniatyńskim, w województwie stanisławowskim. Działała tu również parafia rzymskokatolicka należąca do dekanatu kołomyjskiego w archidiecezji lwowskiejMapa Kościoła rzymsko-katolickiego w Polsce, Lwów 1927.