Teren obejmował również ogrody owocowe i warzywne, a także zabudowania gospodarskie.
Pod koniec XIX wieku obszar Kaskady uległ degradacji – wówczas władze carskie przymusowo osiedlały na nim przestępców; zaczęła także napływać biedniejsza ludność żydowska.
Przełom XIX i XX wieku oraz okres międzywojenny Na przełomie XIX i XX wieku na obszarze Kaskady zaczęła rozwijać się działalność przemysłowa. W 1891 roku powstała farbiarnia jedwabiu Bera Wolfkowicza, zaś w 1908 roku uruchomiono farbiarnię należącą do Emila Kellera, który był właścicielem wielu okolicznych terenów. Działała tu również garbarnia, a także cegielnia. W tamtym czasie rozpoczęto parcelację gruntów Kaskady, należącej wówczas do hrabiego Juliana Ostrowskiego. Na nowych działkach wzniesiono drewniane i murowane domy, a także nieliczne niewielkie kamienice. U podnóża skarpy, w miejscu części zabudowań dworskich Ostrowskiego, powstały piwnice pełniące funkcję lodowni. Pozostała część Kaskady cechowała się niejednostajną zabudową i była przecięta kolektorem miejskim.