W czasie prac melioracyjnych wykopano istniejące do dziś sadzawki, nazwane Stawami Brustmana.
W 1827 roku we wsi znajdowało się 11 domów i mieszkało w niej 138 osób. W 1829 roku przeniesiono ją w nowe miejsce; nowa zabudowa w uporządkowanych szeregach powstała przy drodze do Wólki Węglowej, odpowiadającej współczesnej ulicy Wólczyńskiej. W 1830 roku przy drodze założono przykościelny cmentarz, na którym chowano mieszkańców Wawrzyszewa i Chomiczówki.
W 1868 roku folwark włączono do dóbr Carski Dwór i nadano gen. A. Patkułowowi. W 1900 roku droga do Wólki Węglowej (ulica Wólczyńska) została utwardzona i uregulowana. W 1909 roku grunty folwarku zostały rozparcelowane.
W czasie obrony Warszawy we wrześniu 1939 roku na terenie Wawrzyszewa doszło do walk między oddziałami polskimi i niemieckimi. W czasie powstania warszawskiego, 3 sierpnia 1944 roku, Niemcy dokonali pacyfikacji wsi, paląc część budynków i mordując kilkudziesięciu mieszkańców.
W 1946 roku w Wawrzyszewie mieszkało 1319 osób. Wieś, która znajdowała się w gminie Młociny, miała również kolonie: Wawrzyszew Stary (1252 mieszkańców) i Wawrzyszew Nowy (520 mieszkańców). W 1951 roku tereny te przyłączono do Warszawy.