W XIX wieku w rejonie Rudy rozwinęła się działalność przemysłowa i rekreacyjna. We wschodniej części Rudy, w obrębie tzw. Rudy Fabrycznej, funkcjonowały m.in. fabryka perkalu, przędzalnia, farbiarnia, olejarnia i młyn wodny. Przez wiele lat działała karczma Gęsia (Gęsianka), która została wykazana na planach z 1856 i 1858 roku. Przed 1829 rokiem przy jednym ze stawów, w pobliżu folwarku Instytutu Agronomicznego i kuźni, powstały zabudowania wojskowej szkoły pływania, w której jednym z nauczycieli był Józef Zaliwski. Około 1835 roku warszawski przemysłowiec Karol Minter urządził na gruntach wydzierżawionych od Instytutu Agronomicznego teren wypoczynkowy z domami letniskowymi, ogrodami i stawami, zwany Rudą Mintera lub Rudą Mintra. Pod koniec XIX wieku wyróżniano właściwą Rudę (kolonia i folwark), Rudę Mintra (kolonia) i Rudę Majoracką (folwark). Wszystkie leżały wówczas na terenie gminy Młociny i parafii Wawrzyszew. W tej okolicy zlokalizowana była również kolonia Ruda Ewansa (Evansa), której nazwa związana jest z rodziną brytyjskich przemysłowców Evansów, działających w Warszawie w XIX wieku. Pod koniec XIX wieku obszar uległ degradacji i pauperyzacji.