przez Kanta i Bertranda Russella w eseju Dlaczego nie jestem chrześcijaninem; dowód ontologiczny – Bóg musi istnieć, gdyż jest najdoskonalszą rzeczą, o jakiej można pomyśleć, a rzeczy doskonałej istnienie przysługuje z konieczności, więc Bóg istnieje z konieczności; stworzył Anzelm z Canterbury, powtórzył Kartezjusz; argument z realizmu pojęciowego, powtarzany przez Augustyna z Hippony i Anzelma z Canterbury; Bóg jest istotą najprawdziwszą (np. warunkuje czy też zawiera w sobie wszelką realność) i dlatego musi istnieć; dowód teleologiczny (albo argument z projektu) – klasyczny argument z projektu mówi, że wszechświat jest tak skomplikowany, że musiał być zaplanowany przez Boga, współcześnie argument ten przybiera bardziej wyrafinowaną formę, a jego zwolennicy uważają, że racjonalność przyrody, która daje się opisać przy pomocy narzędzi matematycznych i która decyduje o tym, że wszechświat nie jest chaosem, ale uporządkowaną, harmonijną całością, sugeruje istnienie zamysłu Boga; argument biologiczny – musi istnieć istota będąca podstawowym źródłem życia, twórcą życia ludzkiego, twórcą wszelkiego życia, posiadająca niewyczerpane i wieczne życie. Źródłem tym jest Bóg; – według chrześcijaństwa historyczny Jezus Chrystus jest największym objawieniem istnienia Boga.