thumb|250px|Karykatura antydynastyczna, opublikowana w „Ghimpele” w 1872 r. Lewy obrazek: Aleksander Jan Cuza zdradzony przez Iona Brătianu; prawy obrazek: Karol I, wspierany przez Ottona von Bismarcka i Brătianu, umacnia niemieckie wpływy i przywileje. Lascăr Catargiu (ur. 1 listopada 1823, zm. 11 kwietnia 1899) – rumuński konserwatywny polityk urodzony w Mołdawii. Należał do starego wołoskiego rodu, którego członkowie zostali wygnani w XVII wieku przez księcia Mateusza Basaraba i osiedli w Mołdawii.
Życiorys Pod rządami księcia Mołdawii Grigore Ghicy (w latach 1849–1856), Catargiu był prefektem policji w Iași. W 1857 roku został członkiem komisji ad hoc, wyłonionej zgodnie z postanowieniami traktatu paryskiego z 1856 roku, w celu głosowania nad unią Mołdawii i Wołoszczyzny. Jego mocno konserwatywne zapatrywania, zwłaszcza na kwestię reformy rolnej, spowodowały, iż konserwatyści wsparli go jako kandydata do objęcia rumuńskiego tronu w 1859 roku.