W latach 1911–1912 odbył obowiązkową służbę w armii austriackiej w 32 Pułku Piechoty Obrony Krajowej Nowy Sącz, w charakterze jednorocznego ochotnika. Zdał egzamin oficerski jako najzdolniejszy, lecz odmówił pozostania w armii. Od 1909 był członkiem Związku Walki Czynnej, a od 1912 uczestniczył w organizowaniu i szkoleniu członków Związku Strzeleckiego. W Strzelcu miał pseudonim „Wyrwa”, charakteryzujący jego naturę. Ukończył kurs wyższy (szkołę oficerską). Był jednym z 66 słuchaczy kursu wyższego odznaczonych przez Józefa Piłsudskiego znakiem oficerskim „Parasol”.
W czasie I wojny światowej, 6 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Początkowo służył w Pierwszej Kompanii Kadrowej. Uczestniczył w zajęciu Kielc 22 sierpnia, następnie we wrześniowych potyczkach pod Nowym Korczynem, Winiarami i OpatowcemMarek Gałęzowski, Furgalski Tadeusz [w:] idem, My idziemy w zórz świtanie..., s. 82.. Następnie objął dowództwo IV batalionu I brygady. W listopadzie brał udział w bitwie pod Krzywopłotami, w 1915 walczył pod Konarami, a następnie nad Bugiem, Stochodem i Styrem. W czasie tych walk został awansowany do stopnia majora. 2 czerwca 1915 objął komendę batalionu uzupełniającego Nr I Polskich LegionówRozkaz Nr 27 c. i k. Komendy Grupy Polskich Legionów z 2 czerwca 1915 roku, CAW sygn. akt I.120.1.306 s. 28..