Historia Obecna ruina, częściowo zabezpieczona i nico zmodyfikowana na początku XX w., jest pozostałością zamku powstałego na przełomie XIII i XIV w., w ciągu kolejnych lat był rozbudowywany. Do pierwotnej zabudowy dodano między innymi zewnętrzny mur parchamu, czworoboczną wieżę i dwa budynki po zewnętrznej stronie głównego obwodu. Odkryte podczas prac archeologicznych liczne znaleziska militariów oraz ślady ognia, sugerują, iż zamek zanikł w wyniku działań wojennych w XIV wieku, albo w czasie wojen husyckich, podczas których w 1428 roku, husyci w wyprawie przeciwko biskupowi wrocławskiemu Konradowi IV zajęli pobliski zamek Jánský Vrch w Javorniku.
W XV w. był już niezamieszkany. Stał się za to ostoją rycerzy-rozbójników, co przyczyniło się zapewne do jego zniszczenia. Mieszczanie i szlachta rozdrażnieni działalnością rozbójników wyprawiali się na ich bazy, równając je z ziemią.
W latach 1901–1903 i 1906–1910 prace wykopaliskowe i renowacyjne prowadziła sekcja Javorník Morawsko-Śląskiego Sudeckiego Towarzystwa Górskiego pod kierunkiem Brunona Königa. Badania finansował biskup wrocławski Georg von Kopp. Znalezione przedmioty trafiły do muzeów w Javorníku, Jesioniku, Opawie, Nysie i Muzeum Diecezjalnego we Wrocławiu.