Wykwalifikowani mechanicy i kierowcy pracowali w samym mieście – dzięki nim osadzeni posiadali informacje ze świata. Władze obozu wyliczyły, że za dzienne wyżywienie jeniec musiałby zapłacić 5 rubli 20 kopiejek, a za przerzucenie metra sześciennego ziemi ustalono zapłatę w wysokości jedynie 86 kopiejek. Aby zarobić na jedzenie, żołnierz musiał przerobić więc co najmniej sześć metrów sześciennych ziemi. Wyrobienie normy zajmowało ok. 14–16 godzin dziennie. Wobec jeńców stosowano drastyczne środki przymusu. Kiedy w marcu 1940 r. kilku żołnierzy odmówiło wyjścia na roboty z powodu braku odpowiedniej odzieży, NKWD przetrzymało ich przez kilka godzin na mrozie nagich. W czasie wolnym od pracy władze obozowe organizowały pogadanki, na których chwaliły dokonania ZSRR i rewolucji socjalistycznej. Obóz zlikwidowano w lutym 1941 r., jeńców przeniesiono do nowych obozów.
Podczas II wojny światowej Niemcy dokonali eksterminacji ludności żydowskiej. 20 maja 1942 roku SD z Równa i pluton 1. kompanii 33. pułku policji przy pomocy niemieckiej żandarmerii i ukraińskiej policji rozstrzelały na miejscu 670 Żydów. Pod koniec września 1942 w podobnej akcji rozstrzelano około 500 Żydów. W okresie pomiędzy obiema akcjami w Hoszczy istniało gettoХолокост на территории СССР: Энциклопедия, Red. I.A. Altman, Moskwa 2009, , s.