We wrześniu 1939 roku miasteczko zostało zajęte przez Armię Czerwoną. Od 26 czerwca 1941 okupowane przez Wehrmacht. Pierwszą masową egzekucję Niemcy przeprowadzili 12 lipca 1941 zabijając, po donosie ukraińskim, ponad 30 Polaków i 11 Żydów jako rzekomych komunistów. Według innej wersji zabitych Żydów było 18 i zginęli oni 7 lipcaХолокост на территории СССР: Энциклопедия, Moskwa 2009, s.607.
W miasteczku ulokowano posterunek niemieckiej żandarmerii i ukraińskiej policji. Burmistrzem został Trofimczuk a komendantem policji Dmytro Nowosad, który publicznie chwalił się swoimi zbrodniami na Żydach. Obaj należeli do OUN.
W maju 1942 ludność żydowską zamknięto w getcie, które zostało zlikwidowane na przełomie września-października 1942. W pierwszej egzekucji oddział SD z Równego wraz z niemiecką żandarmerią i ukraińską policją rozstrzelał 980 Żydów, w drugiej egzekucji – 520. Według Władysława i Ewy Siemaszków liczba zabitych była większa (około 3000), ponieważ byli wśród nich także Żydzi z Murawicy, Ostrożca i Targowicy. Według tych autorów ofiary wywożono ciężarówkami poza miasto i rozstrzeliwano w suchym korycie Ikwy oraz na bagnach tej rzeki.