Literatura obozowa – odmiana literatury poświęconej II wojnie światowej, której tematem są doświadczenia związane z obozami koncentracyjnymi i obozami pracy przymusowej III Rzeszy (Kacet) i ZSRR (Gułag). Najczęściej utwory należące do literatury obozowej przybierają formę wspomnień więźnia, opisującego świat lagrów i łagrów ze swojej perspektywy. Twórczość obozowa, oprócz materiału dokumentacyjnego i faktograficznego, stanowi często również próbę artystycznego ujęcia opisywanych zjawisk.
Rodzaje literatury obozowej Ponieważ doświadczenie obozów pracy i obozów koncentracyjnych było całkowicie nowe, literatura obozowa musiała wykształcić nową poetykę i nowe sposoby ujmowania świata przedstawionego. Utwory podejmujące tematykę obozową charakteryzują się często rezygnacją z literackości i poetyzacji narracji, dążeniem do ścisłego i faktograficznego przedstawiania zdarzeń oraz eksponowaniem autentyzmu i konkretu (np. Medaliony Nałkowskiej).