Snæfellsjökull – stratowulkan, którego szczyt przykryty jest lodowcem, na półwyspie Snæfellsnes w Islandii, w Parku Narodowym Snæfellsjökull.
Nazwa Pierwotnie wulkan znany był jako Snjófell, później jako Snæfell, a kiedy okazało się, że jego czubek nakrywa lodowiec nazwę zmieniono na Snæfellsjökull, często skracaną do Jökull.
Geografia Snæfellsjökull znajduje się na półwyspie Snæfellsnes w zachodniej Islandii. Wznosi się na wysokość 1446 m n.p.m. i jest najbardziej na zachód wysuniętym wulkanem systemu wulkanicznego ciągnącego się na przestrzeni 30 km. Jego głęboki na 200 m krater wypełnia lodowiec spływający po stokach wulkanu.
Boki Snæfellsjökull usłane są licznymi mniejszymi stożkami. Niższe kratery boczne wyrzucały lawę bazaltową a wyższe materiał o wysokiej zawartości ditlenek krzemu. Zastygłe strumienie lawy biegną przez całą zachodnią część wulkanu aż do oceanu. Ostatnia erupcja wulkanu miała miejsce ok. roku 200. W okolicy znajduje się przynajmniej 20 pól lawowych.
Historia Snæfellsjökull pojawił się na mapach nawigacyjnych w XVI w. – był ważnym punktem orientacyjnym dla żeglarzy. Na mapach islandzkich zaznaczany był od czasów Guðbrandura Þorlákssona (1541–1627). Do końca XIX w.