Instytut „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka” (CZD; IPCZD) – instytut naukowy i jednostka badawczo-rozwojowa Ministerstwa Zdrowia utworzony w 1977 w Warszawie z inicjatywy Ewy Szelburg-Zarembiny (1965); prowadzi również działalność szpitalną, jest jednocześnie pomnikiem dzieci, ofiar II wojny światowej (1939–1945).
Uważany za najnowocześniejszy szpital dziecięcy w Polsce. Prowadzi działalność leczniczą, rehabilitacyjną, naukową i szkoleniową. W jego skład wchodzi 17 klinik, 29 samodzielnych poradni, apteka szpitalna oraz zespół specjalistycznych przychodni.
W 1991 przy instytucie otwarto sanitarne lądowisko.
W 1998 Instytut został uhonorowany statuetką Dziecięcej Nagrody „Serca”.
Historia 10 lipca 1965 Seweryna Szmaglewska, była więźniarka hitlerowskich obozów koncentracyjnych i autorka książki „Dymy nad Birkenau”, wnosi inicjatywę Ewy Szelburg-Zarembiny na obrady Rady Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa.
7 lutego 1968 Rada Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa powołuje do życia liczący 100 osób Społeczny Komitet Budowy Pomnika – Szpitala Centrum Zdrowia Dziecka i wyłania z jego składu Komitet Wykonawczy, na którego czele stanął przewodniczący Rady Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa Janusz Wieczorek.