XVIII wieku starościna człuchowska, księżna Anna Radziwiłłowa, po ujrzeniu złego stanu młyna, wyasygnowała sporą sumę na jego odbudowę. Z czasem Chociński Młyn zaczął pełnić funkcję przydrożnej karczmy. W 1764 Skórzewscy odkupili dobra konarzyńskie od Tuchołków, a w 1797 odkupili młyn i tartak od dziedzicznego dzierżwcy i dokonali kapitalnego remontu. Inwentaryzacja z 1796 roku wymienia 2 domy mieszkalne.
W 1809 młyn obciążony był długiem 50 tysięcy talarów. Młynem zaczęli zarządzać kolejno wyznaczani komisarze, następnie młyn dzierżawiono na krótkie, kilkuletnie okresy następnym dzierżawcom. Skórzewscy po wielu próbach zdołali sprzedać młyn dopiero w połowie XIX wieku. Młyn działał jeszcze po zakończeniu II Wojny Światowej (został rozebrany w 1968), tartak zaś działał jeszcze kolejne kilkadziesiąt lat, po czym obok niego powstał tartak elektryczny.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bydgoskiego.
Zabytki Leśniczówka z poł. XIX w. o skromnych cechach klasycystycznych, nakryta dachem naczółkowym, obok chałupa zrębowa. Zniszczony tartak wodny z XIX w. z wielkim kołem napędowym. Dom podcieniowy z początku XX w.
Przypisy Strona gminy, sołectwa GUS. Wyszukiwarka TERYT Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części ()
Kategoria:Chojnice (gmina wiejska) Kategoria:Park Narodowy Bory Tucholskie