Ponadto jako poddani Słupska posiadali prawo utrzymywania 6 łodzi rybackich.
W 1356 konsekrowano drewniany kościół, stanowiący filię kościoła w Zimowiskach.
Od 1368 Ustka leżała w granicach księstwa słupskiego, pomiędzy 1390 a 1474 lenna Korony Królestwa Polskiego, następnie w granicach gryfickiego księstwa pomorskiego ze stolicą w Szczecinie.
Nowożytność Pierwsze informacje o szkole w Ustce pochodzą z 28 lipca 1590 i z 1729 roku. Z dokumentów z roku 1590 wiadomo, że mieszkańcy zajmowali się przeładunkami w porcie oraz połowami, przetwórstwem (wędzarnie) i eksportem ryb.
2 listopada 1626 port w Ustce został zajęty przez wojska szwedzkie. Wojna trzydziestoletnia spowodowała spadek obrotów handlowych, a towarzyszące wojnie podatki i kontrybucje spowodowały odpływ ludności. W 1644 roku Ustkę strawił pożar; z pożogi ocalało 15 domów i kościół. W 1648, w wyniku postanowień pokoju westfalskiego, wschodnia część Pomorza Zachodniego z Ustką dostała się pod zwierzchnictwo państwa brandenbursko-pruskiego, przekształconego w 1701 w Królestwo Prus. Wiążące się z tym ożywienie handlu w porcie zostało zniweczone przez niszczycielską działalność sztormów, w wyniku których port znalazł się w katastrofalnym stanie. W XVIII w.