Germańscy Wandalowie osiedlili się w prowincji Hispania Baetica w 422 roku pod wodzą ich króla Gunderyka i stamtąd przeprowadzali najazdy na Mauretanię Tingitana. W 427 roku Comes Africae Bonifacjusz odmówił wykonania rozkazu odwołania wydanego przez cesarza Walentyniana III i pokonał wysłaną przeciw niemu armię. Miał mniej szczęścia, gdy wysłano przeciw niemu po raz drugi armię w roku 428. W tym roku Gunderyk został zastąpiony przez Genzeryka. Bonifacjusz zaprosił Genzeryka do Afryki, zapewniając flotę, by umożliwić przeprawę Wandalów do Tingis i Septem. Bonifacjusz zamierzał zatrzymać Wandalów w Mauretanii, ale gdy tylko przekroczyli cieśninę, odmówili jakiejkolwiek kontroli i pomaszerowali na Kartaginę.
Rządy bizantyńskie W 533 roku, bizantyński generał Belizariusz odzyskał byłą Diecezję Afryki od Wandalów w imieniu cesarza Justyniana I. Wszystkie tereny na zachód od Cezarei zostały już przez Wandalów stracone na rzecz berberyjskich "Maurów", ale ponownie ustanowiony Dux Mauretaniae utrzymywał wojskową kontrolę nad Septem (obecna Ceuta).